|
|
پنجشنبه ۸ امرداد ،۱۳۸۳ تو را نمی دانم ....امـــــــا!!!!!!!!!
تو را نمی دانم اما : اولين نگاه من به تو نه از سر مهر بود و نه در زير ماهتاب ولی روزگار باره ها و باره ها نگاه ما را در هم اميخت تا به تو بينديشم و اين بار از سر انديشه و عشق تو را نگريستم هر چند که همگان اين نگاه را خالی از فکر پنداشتند و من هنوز نمیدانم که ابتدا انديشيدم و سپس عاشق شدم يا در پی عشق به فکر فرو رفتم
هر ‹مهری› ، خاطره ای ‹مهتاب› گونه دارد... دوشنبه ۸ تیر ،۱۳۸۳ ای ستاره ها
ای ستاره ها که بر فراز اسمان با نگاه خود اشاره گر نشسته ايد ای ستاره ها که از ورای ابرها بر جهان ما نظاره گر نشسته اند اری اين منم که در دل سکوت شب نامه های عاشقانه پاره ميکنم ای ستاره ها اگر به من مدد کنيد دامن از غمش پر از ستاره ميکنم با دلی که بويی از وفا نبرده است جور بيکرانه و بهانه خوشتر است در کنار اين مصاحبان خودپسند ناز و عشوههای زيرکانه خوشتر است ای ستارهها چه شد که در نگاه من ديگر ان نشاط و نغمه و ترانه مرد ؟ ای ستاره چه شد که بر لبان او اخر ان نوای عاشقانه مرد ؟ جام باده سرنگون و بسترم تهی سر نهاده ام بروی نامه های او سر نهاده ام که در ميان اين سطور جستجو کنم نشانی از وفای او ای ستاره ها مگر شما هم اگهيد از دورويی وجفای ساکنان خاک کاينچنين بقلب اسمان نهان شديد ای ستارهها , ستارههای خوب و پاک من که پشت پا زدم بهر چه هست و نيست تا که کام او ز عشق خود روا کنم لعنت خدا بمن اگر بجز جفا زين سپس بعاشقان باوفا کنم ای ستارهها که همچو قطرههای اشک سر بر دامن سياه شب نهاده ايد ای ستارهها کز ان جهان جاودان روزنی به اين جهان گشايده ايد رفته است و مهرش از دلم نميرود ای ستاره ها چه شد که او مرا نخواست؟ ای ستاره ها,ستاره ها, ستاره ها پس ديار عاشقان جاودان کجاست ؟؟؟؟؟؟ (فروغ فرخزاد)
سهشنبه ٢٦ خرداد ،۱۳۸۳ عشـــــــــــــــــــــــــق
در عين ناباوری و در کوچه پس کوچه های نااميدی در شبی تاريک و بی مهتاب تنهای تنها ميرفتم نه نوری نه اميدی بی پناه و بدون تکيه گاه خداوندا امشب حتی مهتاب هم از من روی گردانده و نمی خواهد من را ببيند ,شايد او بتواند چراغ راهم شود خدايا من از تنهايی ميترسم ............من هيچگاه تنها نبوده ام حالا چرا اينچنين مرا در تاريکی رها کرده ای .....من در انتهای تنهاييهايم ياد او را همرا داشتم (نگار) عشق هرگز قادر به تملک نيست عشق ازادی بخشيدن به ديگريست عشق هديه ای نامشروط است عشق معامله نيست عشق يعنی خطر کردن عشق يعنی تنهايی يعنی رهايی از وجود انسانيت يعنی غم وغصه عشق تجارت نيست اگر عاشقی رسم عاشق کشی را ياد بگير گدايی عشق رسم تازهکاران است اما تو تازه کار نيستی تو در اين کار, کار کشته شدی اگر کسی در اين جهان وجود دارد که از ديدنش رنگ رخساره ات تغير ميکند و صدای قلبت ابرويت را به تاراج ميبرد مهم اين نيست که مال تو باشد مهم اين است که فقط باشد زندگی کند لذت ببرد نفس بکشد و دل تو از نوشيدنش سيراب شود ونگاهت بدرقه ی راهش باشد اما باز تو تنها نيستی همه با توييم . ياد و خاطره او........... نيز با توست وبدان . وصل مرگ عشق است جمعه ۱۱ اردیبهشت ،۱۳۸۳ گناه با کيست؟؟؟
تا گلهای کنار حوض با طراوت بچه گانه خود به شب خواهند خنديد من هم ميتوانم انتظار معشوقی را داشته باشم ولی اگر هيچگاه معشوق من نيايد گناه باکيست ؟ با گلهای کنار حوض است که بچه گانه به شب خنديدند؟ يا گناه از معشوق من است که نيامده ؟ يا گناه من که پيوسته انتظار او را کشيده ام
جمعه ٢٩ اسفند ،۱۳۸٢ عيدتون مبارک
پرندهای عشق اواز مرا بخوانيد که دلم در سينه شما می تپد از ان سوی اسمان های صاف پر ستاره از فراز کوه های بلند سر به فلک کشيده از افق های دور ناديدهء ناشناخته، ديدم که می ايی خورشيد بر پيشانی زده و ماه بر سينه دَم گرمت زمين را بيدار کرده است و آهنگ آمدنت زمينيان را ــ ديدم که می آيی رنگين کمانِ «عشق و انديشه ٬ صلح و ازادی » طاق نصرت اودنت شده است حرير دريای آرزوها «سُرخ فرش » خوش آمدنت ديدم که می آيی می آيی تـــــــــــــــــــــــــا بر نشانی اميدهای در دل کاشته مان باران شوق باری و بر دشت های در سايه افتاده زندگی مان پرتو حيات می آيی....... می آيی
ديگه وقت زيادی نمونده تا بياد خيلی کم مونده بايه چشم بهم زدن مياد و ميره ........ واااااااااااااااااااااای خدای من چه زود گذشت اميدوارم همه به ايده الات و ارزو هاشون رسيده باشن
عيد همه هم مبارک شنبه ٢ اسفند ،۱۳۸٢ رنگ اشک چه رنگيه ؟؟؟؟؟؟؟؟
همه درها به روم بسته به جز درد و غم و گريه همه چيزم ز دست رفته منو گذاشت و رفت اونکه . هستيه من از وجودش بود دل غمگين و تاريکم پر از شادی ز عشقش بود حالا قصه ی دل من . يه ابره که باز نمشه . اگر هر دم هی بباره درد من درمون نميشه تو اون شب شب بارونی با اون چشمای گريونی که رفتی از برم ای يار منو بردی به بيروی تو رفتی و گذشت افسوس . افسوس . افسوس که عشق من خدايی بود تو ای قلبت جدا از من همه هستيم فدايی بود حالا قصه ی دل من . يه ابره که باز نمشه . اگر هر دم هی بباره درد من درمون نميشه حال پشت شيشه. تنها صدای بارون می پيچه . اما هر چی هم بباره پيشه اشکام کم مياره دستهای گرم و مهربونت دلــــــــــــــــــــــــــــم کرده سايبونش تو اين شبهای تاريک روزهای سرد جدايی دل من مونده به يادت دوباره يه روز ميايی؟؟؟؟؟؟
راستی رنگ اشک بهم بگيد
اين شعر برای اون کسیکه دلم براش يه ذره شده خودش ديگه بايد بدونه چه قدر من از تنهايی ميترسم از همتون هم خيلی ممنون چهارشنبه ۱ بهمن ،۱۳۸٢ به عمرم چه گذشت
وقتی که نم نم بارون از روزای رفته ميگه وقتی که قطره ی اشکی از دلی شکسته ميگه وقتی بوی خاک کوچه شوق کودکی مياره وقتی که باد سرد پاييز تو رو ياد من مياره به خودم ميگم که به عمرم چه گذشت چی برام مونده به جز يه سرگذشت ديگه اين شهر غريبه ديگه اين کوچه ی خلوت چيزی يادم نمياره جز غم و غربت نه روزام داره يه خورشيد نه شبهام داره ستاره توی عمرِِ تيره روزا روز و شب فرقی نداره چه گذشت چه گذشت چه گذشت حالا هروقت که ميبينم رفته هر چيزی که عزيزه وقتی که حتی خاطراتم از من ميگريزه به خودم ميگم که به عمرم چه گذشت چی برام مونده به جز يه سرگذشت
ممنون از همتون
پنجشنبه ٢٧ آذر ،۱۳۸٢ غم ناباوری
باورم کن ,باورم کن ,باورم کن رگبار تلخ دورنگی دشنه زد به تار و پودم از غم نامردميها مرده ذرات وجودم ديگه باورم نميشه که هنوزم زنده هستم گرچه مي دونم که پاکی شده باعث شکستم ...... که توسينه غم دارم به حجم فرياد اخه اين غم کمی نيست که صداقت رفته بر باد زير اين گنبد وحشی توی اين دل نگرونی تو بيا همسفرم باش اگه تو بخوای می تونی ....... خيلی خستم از غم ناباوری ها ,تو کمک کن تا نباشم ايه ی دربه دری ها باورم کن انچه هستم بس که ناباوری ديدم دوشنبه ۱٩ آبان ،۱۳۸٢ برای يک شروع
بنام دل بنام شاهد و می بنام تار و تنبور و دف ونی بنام عاشقان لاابالی بنام همنشينان خيالی بنام دستهای جام بردار بنام عاشقان رفته بر دار بنام مجلس بزم شبانه بنام سرور اين اشيانه خوشا جامی که مولا در کفم داد به دستی نی به ديگر او دف داد خوشا رقصان درايم من ز کويش به بوسم دست و رخسار نکويش خوشا ان دم که از او مينويسم ز رقص ذکر يا هو مينويسم صدايم داد تا از او بخوانم که من هم درد غربت را بدانم خوشا با نام مولا باده خوردن چو درويشان عاشق جان سپردن به حق باده نوشان می حلال است که مستی افتخاری بی زبان است به دور اولم ساقی ولی بود ولی ديدم که اسم او علی بود [ خانه| آرشيو | پست الكترونيك ] |
نگين اسمون هشتم
پرشينبلاگ
|
چه رنگيه ؟؟؟؟؟
